KÜNYE
(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi 2008/12507 E., 2009/6216 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Haziran 2009
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
296 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere ... kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı ... ve vek. Av. ... ile davalı vek. Av. Reyhan Kayatürk'ün gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan asıl ve avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, davalı banka ile dava dışı ... ... ... arasında kredi sözleşmesi imzalandığını, müvekkilinin eşi ... ...’ün müvekkiline verdiği vekaletname uyarınca kredi sözleşmesini ... ... adına müteselsil kefil olarak imzaladığını, ancak sözleşmeyi düzenleyen memurun “... ... vekili” ibaresini yazmayı unuttuğundan bankanın müvekkili de kefilmiş gibi müvekkili hakkında icra takibi yaptığını belirterek müvekkili ...’ün anılan sözleşme uyarınca kefil olarak sorumlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.
Dava açıldıktan sonra müteselsil kefil ... ... bankaya 20.380.00 YTL ödeme yapmıştır.
Davalı banka vekili cevap dilekçesinde kredi sözleşmesinden davacının hem kendi ismi altında hem de ... ... ismi altında imzası bulunduğunu, kendi adına asaleten eşi adına da vekaleten kefalet taahhüdünde bulunduğunu, dava tarihi itibari ile davacının kefaleti nedeni ile sorumluluğunun mevcut olduğunu, davadan sonra ödenen para ile hem davacının hem de eşinin sorumluluğunun sona erdiğini belirterek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davacının kredi sözleşmesini kendi adına da asaleten kefil sıfatı ile imzaladığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2008/12507, K. 2009/6216, 25 Haziran 2009 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama