KÜNYE
(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi 2008/2277 E., 2008/9217 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Ekim 2008
- Mahkemesi
- Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
248 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, davalı şirkete gönderilen 11.361.60 Euro değerindeki demo malzemesinin bir kısmının parasının ödendiğini, ödenmeyen 8.066.00 Euro' nun tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, davalı şirketin tek yetkili bayisi olduklarını, gönderilen malzemelerin demo olması nedeniyle hastanelere ve potansiyel müşterilere tanıtım amacıyla ücretsiz verildiğini, faturada satış bedeli olarak belli bir miktarın yazılmasının nedeninin gümrük mevzuatı gereğince sıfır bedelle mal geçirmenin mümkün olmamasından kaynaklandığı, dava tarihine kadar da kendilerinden ücret talep edilmediğini, yapılan ödemenin ise nakliye ve gümrük bedeli olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, davacının tek taraflı tanzim ettiği faturaların arada satış sözleşmesi olduğunu göstermeyeceği, gönderilen malzemenin demo olduğunun ihtilafsız olduğu, bedel konusunda açıklık olmadığı TTK’ nun 2.maddesi uyarınca ...’ dan alınan cevabi yazıda demonun ücrete tabi olmadığı konusunda ticari örf bulunduğu belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.
Davacı vekili, kararı temyiz etmiştir.
Somut olayda, uyuşmazlık konusu malzemenin demo olarak gönderildiği ve teslim alındığı ihtilafsızdır. Uyuşmazlık, bu malzeme karşılığında bir bedel ödenmesi gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır. Bu durumda bilirkişi aracılığıyla davalının ticari defterleri de incelenerek, diğer tüm delillerle birlikte değerlendirilmek suretiyle varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmek gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2008/2277, K. 2008/9217, 9 Ekim 2008 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama