KÜNYE
(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi 2009/10717 E., 2010/6752 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Haziran 2010
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
- Tarih
- 09.07.2009
- No
- 691-740
Karar Metni
259 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Dava, 3167 sayılı yasanın 10.maddesi gereğince muhatap bankaca ödenmesi gereken çek yaprağı bedeli ödenmediği için girişilen icra takibine yönelik itirazın iptaline ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.
Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller neticesinde karşılıksız çıkan her çek yaprağı için muhatap bankanın 4.10 TL ödeme yapmakla yükümlü olduğunu, bedelin istenmesinin ibraz anı ile sınırlı olmadığını, çekin ibrazında hamil davacının çek yaprağını teslimden kaçındığını belirten ve imzasını taşıyan bir beyanının bulunmadığı gerekçeleriyle asıl alacağa (1.640.00 TL) yönelik itirazın iptaline, takipten önce temerrüt oluşmadığından işlemiş faiz isteminin yerinde olmadığına, asıl alacağın %40’ı oranındaki icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Davalı bankanın temyizine gelince; davacı dava konusu çeklerin bankaya ibrazı sırasında bankanın ödemekle yükümlü olduğu asgari bedeli istemediğini bildirmiş ve böylece bu hakkından feragat ederek beyanını da imzası ile onaylanmıştır.Bu durumda mahkemece davacının haktan feragat niteliğindeki imzası ile tasdik etmiş olduğu bu beyanları gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2009/10717, K. 2010/6752, 1 Haziran 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama