KÜNYE
(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi 2009/11648 E., 2010/8044 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Haziran 2010
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarih
- 06.05.2008
- No
- 1-122
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı, davalı ... San.A.Ş.isimli firmaya dava dışı oğlu için verdiği teminat bonosunun ciranta dava dışı ... tarafından takibe konulduğunu, açtığı menfi tespit davasının reddedilip, kararın Yargıtay denetiminden geçip kesinleştiğini, davalıların kendisini şirketler aracılığı ile dolandırdığını, bunu aralarında anlaşarak yaptıklarını, davalıların sebepsiz zenginleştiğini, bu nedenle dava açtığını belirterek uğradığı zararın tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, davacının aynı bono nedeni ile davalı ...Ş.ve dava dışı ... hakkında açtığı menfi tespit davasının reddedilip hükmün kesinleştiğini, davalılar ..., ... ve ...’ın kambiyo ilişkisinin ve icra takibinin tarafı olmadığını, bu nedenle aleyhlerine husumet yöneltilemeyeceğini öne sürerek davanın davalı ...Ş.yönünden kesin hüküm nedeni ile diğer davalılar yönünden ise husumet ve esas yönünden reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın B.K.nun 61.maddesine göre sebepsiz zenginleşmeye dayalı olarak açıldığı, davacının aynı senet nedeni ile davalı ... San.A.Ş.ve dava dışı şahıslar aleyhine açtığı menfi tespit davasının reddedilip, hükmün Yargıtay denetiminden geçip kesinleştiği, diğer davalıların ise kambiyo ilişkisinde ve icra takibinde taraf olmadıkları gerekçesi ile davanın ... Mermer San.A.Ş.yönünden kesin hüküm, diğer davalılar yönünden ise davalıların sebepsiz zenginleşmelerinin söz konusu olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2009/11648, K. 2010/8044, 24 Haziran 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama