KÜNYE
(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi 2009/12359 E., 2010/6996 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Haziran 2010
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
- Tarih
- 28.12.2007
- No
- 953-1497
Karar Metni
285 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan bankacılık hizmetleri sözleşmesi uyarınca davalıya kredi kullandırıldığını, kullandırılan kredinin bakiyesinin ödenmemesi üzerine hesabın kat edilerek başlatılan icra takibinin davalının haksız itirazı sonucu durduğunu belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı, davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre, davacının talebinde kısmen haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 1.478.84.-YTL asıl alacak, 183.19.-YTL işlemiş faiz ve 8.16.-YTL BSMV’ye davalının itirazının iptaliyle takibin bu tutarlar üzerinden devamına, fazlaya ilişkin istem ile alacak yargılamayı gerektirdiğinden davacının icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Banka kredi sözleşmesinden kaynaklanan alacağın likit (muayyen, belirlenebilir) olduğu gözetilerek, İİK.nun 67/2.maddesi uyarınca davacı yararına icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle bu yöndeki talebin reddi bozmayı gerektirmekte ise de anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK.nun 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2009/12359, K. 2010/6996, 7 Haziran 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama