KÜNYE
(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi 2009/12610 E., 2010/7283 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Haziran 2010
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
- Tarih
- 11.08.2009
- Nosu
- 9-1273
Karar Metni
247 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, inşaat malzemesi satan müvekkilinin davalıya malzeme sattığını, davalının malzeme bedeline karşılık verdiği çekin karşılıksız çıktığını ve borcunun kalan kısmını da ödemediğini belirterek müvekkilinin alacağı olan 5.536 TL’nin ödenmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı şirket vekili, davacı tarafça düzenlenen faturaların alınan malzemelerin fiyatlarının üstünde olduğunu ve bu malzemelerin sözleşmeye uygun bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, davacı defterlerine ve tutulan cari hesaba göre davacının 5536, 90 TL alacaklı olduğu, davalının mal teslimine ve ticari ilişkiye itiraz etmeyip ödemeye ilişkin delil sunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Davacı tarafın ticari satım nedeniyle bakiye alacağının tahsili için açtığı davada, mahkemeye sunduğu delil listesinde davacı ve davalının ticari defter ve kayıtlarına dayandığını açıkça belirtmiş olmasına rağmen, mahkemece sadece davacı tarafın ticari defterleri üzerinde bilirkişi incelemesi yapılmıştır. Mahkemece yapılacak iş, ispat külfetinin davacıda olduğu göz önünde tutularak, davalı tarafa da ticari defterlerini ve kayıtlarını sunması konusunda davetiye göndererek, defter ve kayıtların sunulması halinde bunlar üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan sonra toplanacak diğer delillerle birlikte bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2009/12610, K. 2010/7283, 10 Haziran 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama