Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2009/2789 K.2009/9226

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. ... ile davalı vek. Av. ...'nın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, davalının müvekkilinden 23.03.2005 tarihli 41.568.00 TL tutarlı fatura ile araç satın aldığını, 08.02.2005 tarihli fatura ile de 46.171.71 TL karşılığı aracı dava dışı 3. kişi ...oğlu...’a sattığını, 3. kişinin babası olan...’ın 35.552.00 USD’yi banka havalesi ile 08.02.2005 tarihinde ödediğini, ancak davacının 3. kişi ödemesini isim benzerliği nedeniyle sehven davalıca yatırılmış gibi kayıtlarına işlediğini, ayrıca davalının fazla ödeme yaptığından bahisle talep ettiği 3.341.21 TL’nin de davalıya 25.03.2005 tarihinde iade edildiğini,

oysa davalının bir ödemesi bulunmadığını belirterek 44.909.21 TL’nin fatura tarihinden işleyecek reeskont faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 26.02.2007 tarihli dilekçesi ile de istemini 1.863.00 TL için ıslah edip, bu tutarın da ıslah tarihinden reeskont faizi ile tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin aracı satın alırken 23.03.2005 tarihinde 400.00 TL’yi elden peşin kaparo ödediği gibi aracı alırken de 35.000.00 USD’yi elden makbuz karşılığı ödediğini, ödeme yapıldıktan sonra aracı teslim aldığını, davalıya iade edilen paranın da kasko vs. masraflar için alınan paradan arta kalan kısım olduğunu bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre taraflar arasındaki araç alım satımının peşin satış şeklinde yapıldığı hususunda ihtilaf bulunmadığı, peşin satışlarda B.K.’nun 182/2. maddesi gereği asıl olanın tarafların borçlarını aynı anda ifa etmeleri olduğu, buna göre aracın teslim edildiği anda bedelinin de ödendiğinin kabulü gerektiği davalının araç bedelini kaparo ve makbuz karşılığı elden ödeme şeklinde peşinen ödediğini savunması, bunun aksini ispat yükünün davacı satıcıya ait olduğu, davacının dava dışı başka müşteriden ...oğlu...’a yapılan satış bedelinin babası ...tarafından 08.02.2005 tarihli havale yoluyla yapıldığı, ancak davalının yaptığını sehven kabulle kayıtlarına geçtiğini

iddia ettiği halde dosyaya sunulu araç teslim formundan davalıya satılan aracın 25.03.2005 tarihinde teslim edildiği gibi araç faturasının da aynı tarihte düzenlendiği, anılı dekont davacı defterinde davalı hesabına kayıtlı ve davalının başkaca ödemesi yer almadığı halde dekontun düzenlenme tarihinin 08.02.2005 olup davalıya yapılan satış tarihinden bir buçuk ay önce havale yoluyla gelen paranın davalı tarafından gönderildiği şeklindeki iddianın kabul edilemeyeceği, bu tarihte davacı defterlerinde davalı adına bir hesabın bulunduğu da ileri sürülemeyeceğinden dekontun delil olarak kabul edilemeyeceği,

kaldı ki davalı tacir olmadığından davacının ticari kayıtlarının davalı aleyhine delil teşkil etmeyeceği, bu suretle davacının iddiasını belgeyle ispat edemedIği gibi davalı yana yemin teklif etme hakkını da kullanmadığından ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı tarafından davalıya yapılan araç satımına ilişkin olarak 23.03.2005 günlü faturanın düzenlenmiş olduğu tarafların kabulünde olup, ihtilafsızdır. Anılan faturanın üst kısmında “ödeme belge no” ve “makbuz no” hanelerinde numaralar ve tarihler bulunmaktadır. Bu durumda mahkemece açıklanan bu yön üzerinde yeterince durularak tarafların bu yöndeki delilleri toplanıp, gerekli görülmesi halinde davacı defterleri üzerinde bu yönde bilirkişi incelemesi yaptırılarak bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.