KÜNYE
(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi 2009/3930 E., 2010/1960 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Şubat 2010
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
- Tarih
- 20.11.2008
- Nosu
- 2007/628-2008/490
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, müvekkilinin ihtiyacı olan (13) adet Pompa yedeğinin, SBS Drilling and Prodostion System Şirketinden satın alındığını, davalı firmanın adı geçen yabancı şirketin acentesi olduğunu, ancak gönderilen malzemenin taşıma sırasında hasar gördüğünü, bu nedenle Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesinde dava açıldığını ve halen derdest olduğunu, malların zamanında teslim edilmemesi üzerine müvekkilinin sözleşme uyarınca gecikme cezası talep etmeye hakkı olduğunu belirterek bu bedelin faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, bu davada müvekkiline husumet yöneltilmesinin doğru olmadığını, müvekkilinin acente değil komisyonculuk yaptığını, ayrıca sözleşme konusu malların zamanında davacı firmaya teslim edildiğini, gecikme cezasının talep edilmesinin doğru olmadığını öne sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece yapılan yargılama sonunda taraflar arasında malların taşıma sırasında hasar görmesi nedeni ile Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesinde açılan alacak davası sonunda hasar gören malların yenisi ile değiştirilerek davacıya 07.08.2006 tarihinde teslim edilmesi nedeni ile mahkemece esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına ilişkin hüküm kurulup, hükmün kesinleştiği, davacının yeni malzemeleri alırken cezai şart isteğine ilişkin kayıt koymadığı, bu davayı ise 06.11.2007 tarihinde açtığı, bu durumda davacının gecikme cezası talep etme hakkı düştüğü gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2009/3930, K. 2010/1960, 25 Şubat 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama