KÜNYE
(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi 2009/7968 E., 2010/2418 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Mart 2010
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
282 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı ve davacı vekilince de duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av.... ile davalı vek.Av....'un gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
-KARAR-
Davacı vekili, müvekkilince davalıdan satın alınan boya hammaddesi ile üretilen renkli borularda bir müddet sonra renk ağarması meydana geldiğini, durumun tespit edilip ayıbın davalıya ihbar olunduğunu, ayıplı boya nedeniyle uğranılan zararın 217.853 TL olarak belirlendiğini iddia ederek maddi zararın ve 10.000 YTL manevi zararın tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı süresi içinde yapmadığı savunmasında, talebin zamanaşımına uğradığını beyan ederek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, süresi içinde yapılmayan zamanaşımı itirazının reddine, benimsenen bilirkişi raporuna göre davacının 132.923 TL maddi zararı ile 10.000 TL manevi zararın davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle süresi içinde yapılmayan zamanaşımı itirazının reddinde ve davacının kendi ticari kayıtlarına göre zarar hesabı yapılmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Davacı şirketin ne şekilde manevi zarara uğradığı kanıtlanmadan ve bu zararın oluş şekli karar yerinde tartışılmadan davacı yararına manevi tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2009/7968, K. 2010/2418, 8 Mart 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama