Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2010/11195 K.2011/4457

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av.... ile davalı vek.Av....'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili müvekkili ile davalı arasında 6.3.2007 tarihli ve 5 yıl süreli LPG satış sözleşmesi bulunmasına rağmen davalının başkasından gaz alımı yaptığının tesbit edildiğini, bunun üzerine keşide edilen 8.10.2007 tarihli ihtarname ile bu uygulamaya son verilmesi aksi takdirde sözleşmenin feshi yoluna gidileceğinin bildirildiğini, davalının da aynı tarihte teminat göstermemesi nedeniyle sözleşmenin yürürlüğe girmediği,

... ile yapılması gereken sözleşmenin müvekkilce yapılmadığı ve kendisine fazla fiyat uygulandığı iddiasıyla ihtarname gönderdiğini, davalının 24.11.2007 tarihinden itibaren gaz alımını durdurarak 6.12.2007 tarihinde ...adlı şirketin bayii olduğunu ve sözleşmenin de fiilen feshedildiğini, bayiin tek taraflı fesih yetkisinin bulunmadığını, süresinden önce sözleşmeyi fesheden bayiin 25.000,-USD cezaî şart ödemesi gerektiğini ileri sürerek sözleşmenin 21/c maddesi uyarınca şimdilik 2.000,-TL cezaî şart,

4.000,-TL maddi zarar ve kâr mahrumiyeti ile sözleşmenin 22 nci maddesi uyarınca erken fesih cezası olmak üzere şimdilik 2.000,-USD’nin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı yan 8.6.2009 tarihli beyan dilekçesinde müvekkilinin başkasından gaz almadığını, bunu ispat yükünün davacı üzerinde olduğunu; müvekkiline piyasaya verilen fiyattan fazla fiyat uygulandığını ve davacının ... ile sözleşme yapmadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre davalının başka dağıtıcıdan gaz aldığı, davacının bu nedenle ihtarname keşide ettiği ve davalının da 28.10.2007 günü sözleşmeyi feshettiği, oysa sözleşmede bayie tek yanlı fesih yetkisi verilmediği gerekçesiyle sözleşmenin 21/c maddesi uyarınca 167.679,73 TL cezaî şart ile 22 nci maddesi uyarınca 2.000,-USD’nin dava tarihindeki kur karşılığı olan 2.365,04 TL’nin tahsiline karar verilmiş; hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında LPG satışına ilişkin sözleşme yapılmıştır. 5307 sayılı “Sıvılaştırılmış Petrol Gazları (LPG) Piyasası Kanunu ve Elektrik Piyasası Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun”un 7/1 inci maddesine göre bayilerin tek bir dağıtıcı ile sözleşme yapma zorunlulukları bulunmaktadır.

Davalı 8.10.2007 günlü ihtarnamesi ile davacıdan sözleşmeden doğan standart fiyat uygulaması ve intifa hakkı sahibi ... ile uzlaşma sağlanması yönündeki edimlerini yerine getirmesini talep etmiştir. Davacı yan buna vermiş olduğu 23.10.2007 tarihli cevabî ihtarda davacının taleplerinin hukukî dayanaktan yoksun olduğu bildirilmiştir.

Bu durumda mahkemece davalı ihtarı ve davacı cevabı ile sözleşme hükümleri ve yasal düzenlemeler birlikte değerlendirilerek davalının başka dağıtıcının bayii olup olmamak noktasında haklı sayılıp sayılamayacağı üzerinde durulmak ve varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmek gerekirken, eksik inceleme ve değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.