KÜNYE
(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi 2010/1906 E., 2010/14258 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Aralık 2010
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
- Tarih
- 16.09.2009
- Nosu
- 345/411
Karar Metni
288 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av.... ile davalı vek.Av.... 'nin gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
-K A R A R-
Davacı vekili, müvekkili şirketin Türkiye’nin 500 büyük sanayi kuruluşu içinde bulunduğunu ve sanayi sicil belgesi sahibi olduğunu, 1997 yılından itibaren de kullandıkları elektrik enerjisinin fiyatlandırılmasında sanayi tarifesinin uygulandığını, ancak davalının 2006 yılına ait bazı faturalarda birim fiyatı ticarethane tarifesini kullanarak belirlediğini, enerjinin kesilmemesi için faturaları itirazi kayıt ile ödediklerini iddia ederek fazlaya dair haklarının saklı tutulması kaydıyla 8.900 TL’nin tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili savunmasında, davacı şirket tarafından kuruma sunulan sanayi sicil belgesinde 2006 yılına ait vizenin bulunmadığını, 29.12.2008 tarihli yazı ile onaylı belgenin ibrazının istenmesine rağmen verilmediğini ve ticarethane tarifesinin uygulandığını beyan ederek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece sanayi sicil belgelerinin 2 yılda bir onaylandığı ve davacıya ait sicil belgesinin son onay tarihinin 2005 yılı olduğu ve 2007 yılında sona ereceği dolayısıyla sanayi tarifesinden 2006 yılında da yararlanacağı, belge sunulmadan 1997 yılından itibaren 2006 yılına kadar sanayi tarifesi uygulanmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2010/1906, K. 2010/14258, 14 Aralık 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama