KÜNYE
(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi 2010/6650 E., 2011/1096 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Şubat 2011
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
- Tarih
- 28.12.2009
- No
- 842-1066
Karar Metni
257 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, müvekkilinin davalının bayiliğini yaptığını, sözleşme kurulurken davalı lehine 250.000.-TL bedelli ipotek tesis edildiğini, ayrıca müvekkil şirket ortaklarının 50.000.-TL’lik kefalet senedi imzaladığını, davalıya verilen çek ve senetlerin ödenmediği durumlarda yerine nakit veya başka senet ve çek verildiğini, davalının ise ödenmeyen çek ve senetleri iade etmediğini, sözleşme sona erdikten sonra davalının ipoteklerin paraya çevrilmesi için takip başlattığını, çekleri ve kefalet senedini işleme koyduğunu belirterek müvekkilinin davalıya toplam 280.000.-TL borçlu olmadığının tespitini, müvekkili aleyhine fazladan yapılan takiplerin iptalini, %40 tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacı hakkında mükerrer bir tahsilat olmadığını, davacının ödeme yapmaması nedeniyle icra takibi başlattıklarını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, ispat yükünün davalıya düştüğü, davacı şirketin defterlerinde davalı şirkete 80.601.92.- TL borçlu göründüğü, davalının defterlerine göre, davacıdan 78.162.80.-TL alacaklı olduğu, taraflar arasında imzalanan sözleşmede faiz oranlarının belirlendiği, davacının davalıya 78.162.80.-TL borçlu olduğu gerekçesiyle icra takiplerinin tahsilatta tekerrür olmamak koşuluyla 78.162.80.-TL asıl alacak ve fer’ileri yönünden yürütülmesine, geriye kalan 201.837.20.-TL yönünden davanın kabulüne, tazminata ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2010/6650, K. 2011/1096, 2 Şubat 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama