Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2010/8255 K.2011/3062

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı; dava dışı borçlu ile davalı arasında imzalanan kredi sözleşmesinde kefil olduğunu, kefalet sınırının üstündeki borçtan sorumlu olmadığını, davalının takip başlattığını belirterek davalıya 5000 TL borçlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının kefil değil garantör olup, borcun tamamından sorumlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacının garantör olduğu kredi kartı sözleşmesine göre garanti veren kişinin borçlu ile beraber müşterek ve müteselsil borçlu sıfatıyla kredi kartı ve ek kredi kartı hamillerinin yükümlülüklerini, doğmuş ve doğacak tüm borçlarını, kredi kartı limitlerinin bankaca tek taraflı olarak tespiti ve artırılmasından doğacak borçlar da dahil olmak üzere kabul edeceğini belirttiği, davacının garantör olması nedeni ile kredi kartının sözleşmenin imzalandığı tarihteki limiti olan 50.000 TL üzerindeki borçlardan da sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık Kredi Kartı Sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu'nun 44/1 maddesine göre “ Bu Kanunun uygulanması ile ilgili uyuşmazlıklarda kart hamilinin tüketici olması halinde 4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun 22 nci ve 23 üncü maddesi hükümleri uygulanır.“ Mahkemelerin görevinin kamu düzenine ilişkin olması nedeniyle yargılamanın her aşamasında re'sen dikkate alınması gerekir. Bu nedenle Tüketici Mahkemesinin görevli olduğu gözetilmeden anılan kanun hükmüne aykırı şekilde genel mahkeme tarafından hüküm verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.