KÜNYE
(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi 2010/8985 E., 2011/5009 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Nisan 2011
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
282 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki rehnin kaldırılması davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, müvekkili şirketin davalı bankadan kredi kullandığı ve kredi ile alınan (10) adet aracın bankaya rehin olarak verildiğini, müvekkili şirketin tüm borcunu ödemesine rağmen davalı banka ... plakalı araç üzerindeki rehni kaldırmadığını bu nedenle dava açma zarureti doğduğunu belirterek sözkonusu araç üzerindeki rehnin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davaya bakma yetkisinin HUMK.nun 9.maddesi uyarınca İstanbul Asliye Hukuk Mahkemelerine ait olduğunu ayrıca davacı şirketin dava dışı ...Demir Ticaret A.Ş.ye kullandıracağı kredinin teminatı olarak gösterilen taşınmazın değerini tespit için ekspertiz incelemesinin davacı şirketçe yerine getirilip raporlar verildiği ve bu raporlar doğrultusunda kredinin verildiği ancak kredinin ödenmemesi üzerine ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile takibe geçildiğinden taşınmazın değerinin fahiş şekilde düşük çıktığı ve müvekkilinin rehin açığının düştüğü, bu zarardan davacının sorumlu olduğu ve taraflar arasındaki sözleşmenin 19.maddesi uyarınca da müvekkilinin söz konusu araç üzerindeki rehni kaldırmadığını ifade ederek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davalı bankanın savunmasında, davacı Ekspertiz görevini yaptığı sırada, taşınmazın değerini kasten yüksek gösterip, kendisini zarara uğrattığını ileri sürdüğü oysaki zarar resmen ve kesin olarak kanıtlayamadığı, zararın ne kadar olduğunun da belirtilmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2010/8985, K. 2011/5009, 14 Nisan 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama