Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2012/10307 K.2012/17934

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında yapılan 06.05.2008 tarihli hazır beton satış sözleşmesi gereğince davalıdan alınacak hazır betona karşılık 5 adet toplam 125.000 TL bedelli çekin davalıya verildiğini, davalının bu çeklerden 21.09.2008 keşide tarihli 25.000 TL bedelli, 21.10.2008 keşide tarihli 25.000 TL bedelli çeklere karşılık mal teslim etmediğini ileri sürerek bu çeklerden dolayı davalıya borçlu olunmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacıdan toplam 162.726,92 TL alacağının bulunduğunu, bu alacağın 69.270,00 TL' lık kısmının davacının dava dışı ... İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin müvekkiline olan borcunu üstlenmesinden kaynaklandığını, bunun davacı ile dava dışı anılan şirket arasında yapılan protokolle kararlaştırıldığını, bakiye borç olan 93.456,92 TL'nin ise davacının aldığı betonun bedeli olduğunu, davaya konu çek bedelleri ödense dahi müvekkilinin davacıdan 18.546,92 TL'lik alacağının kaldığını belirterek davanın reddine, % 40 kötü niyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, benimsenen 13.06.2011 tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda taraflar arasındaki hazır beton alım sözleşmesi gereğince davalının teslim edeceği betona karşılık davacının 5 adet toplam 125.000 TL bedelli çeki davalıya verdiği,bunlardan dava dışı olanların toplam bedeli olan 75.000 TL'yi davalıya ödediği, ancak davalının davacıya 93.456,00 TL'lik beton teslim ettiği, davacının dava dışı ... Ltd.

Şti. ile protokol yaparak anılan dava dışı şirketin davalıya olan borcunu ödemeyi üstlendiği, davalının defterlerine göre bu borcun ödenmesinin gerçekleştiği, davacının beton alım satımından dolayı davalıya 18.456 TL borcunun kaldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, icra takibine konu edilen 21.10.2008 keşide tarihli 25.000 TL bedelli çekin tamamı ile 21.09.2008 keşide tarihli çekin 25.000 TL bedelli çekin 6.544 TL'lik kısmından dolayı davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine, davacının tazminat talebinin reddine, 18.456 TL üzerinden hesaplanan % 40 kötü niyet tazminatının davacıdan tahsiline karar verilmiş,

hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece alınan 14.09.2009 tarihli bilirkişi raporunda davacının davaya konu çeklerden dolayı davalıya borçlu olmadığına ilişkin talebinin yerinde olmadığı açıklanmış, bu raporun eki olarak düzenlenen 13.06 2011 tarihli bilirkişi raporunda ise davacının 21.09.2008 keşide tarihli çekten dolayı davalıya 6.544 TL tutarında, 21.10.2008 tarihli çekten dolayı ise tamamen borçlu olmadığı bildirilmiştir.

Davacı ve davalının bu ek rapora itirazı üzerine bu sefer başka bir bilirkişi heyetinden alınan 30.01.2012 tarihli raporda ise davacının davaya konu çeklerden dolayı davalıya borçlu olmadığı yönünde görüş ortaya konulmuştur. Mahkemece ilk alınan raporun eki olarak düzenlenen 13.06.2011 tarihli bilirkişi raporu hükme esas alınmıştır. Görüldüğü üzere bu raporla ilk alınan 14.09.2009 tarihli rapor ve son alınan 30.01.2012 tarihli rapor arasında çelişki bulunmaktadır.

O halde mahkemece raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi için konusunda uzman yeni bir bilirkişi kurulundan, taraf vekillerinin itirazlarını da karşılar nitelikte rapor aldırılmak suretiyle varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekmektedir.