Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2012/5052 K.2012/11044

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalının müvekkiline olan borcuna karşılık 01.11.2008 keşide tarihli çeki verdiğini, çekin bankaya ibraz edildiğini ancak karşılığının olmadığının anlaşıldığını, davalının müvekkilini sürekli oyaladığını, bu nedenle çekin yasal süresi içinde işleme konulamadığını, genel haciz yolu ile girişilen icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına, %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında verdiği dilekçesinde ise, alacak taleplerinin TTK’nun 644. maddesine dayalı olduğunu, ispat yükünün keşideci davalıda olduğunu belirterek davanın kabulünü istemiştir.

Davalı taraf duruşmalara katılmadığı gibi cevap dilekçesi de vermemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller neticesinde, davalının sebepsiz zenginleştiğinin iddia edildiği, davalının buna ilişkin savunmasının olmadığı ve delil bildirmediği, davacının işlemiş faiz talep edemeyeceği gerekçeleri ile davanın kısmen kabulüne, davalının icra takibine itirazının kısmen iptaline, takibin 11.500 TL asıl alacak üzerinden devamına, asıl alacağın %40’ı oranındaki icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde zamanaşımına uğrayan çeke ve davalı ile arasındaki temel hukuki ilişkiye dayanarak talepte bulunmuştur. Bu durumda mahkemece somut olay bakımından ispat yükü davacı tarafta olup davacı, zamanaşımına uğramış çeke yazılı delil başlangıcı olarak dayanabileceğinden alacağını tanık dahil her türlü delille kanıtlayabilir. O halde, mahkemece davacıya bu konudaki delillerini sunma olanağı tanınarak toplanacak deliller hep birlikte değerlendirildikten sonra varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, somut olaya uygun düşmeyen gerekçelerle ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.