Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2013/3784 K.2013/8840

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı şirket temsilcisi, taraflar arasında 2007 ile 2009 yılları arasında gerçekleşen ticari ilişki kapsamında, davacı şirketin düzenli olarak davalıdan satın aldığı malları Ankara bölgesinde tek yetkili bayii olarak satış ve pazarlamasını yaptığını, ürünlerin en fazla seviyede satılması için yoğun bir gayret içine girdiğini, müşterilere ürün tanıtımları yaptığını ve bir çok yeni müşteriler edindiğini, ancak davalı yanca 2009 yılının Ağustos ayından sonra dava dışı firmalara doğrudan mal satışının yapıldığını, hiç bir gerekçe gösterilmeden ve bildirimde bulunulmadan tek yetkili bayiilik sözleşmesinin feshedildiğini,

davacı şirketin kar mahrumiyetine maruz kaldığını ileri sürerek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 15.000,00 TL maddi ve 1.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yanlar arasında ticari ilişki olup davacının borcunu ödememesi üzerine ticari ilişkinin sonlandırıldığını, davacı ile müvekkili arasında bayilik veya başka türlü bir sözleşme bulunmadığını, müvekkilinin davacıyı tek bayii olarak yetkilendirmemesine rağmen davacının taleplerinin hukuki dayanağının olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, tek satıcılık sözleşmesinin varlığının ispat yükünün davacı üstünde olmasına karşın bu yönde delil sunulamadığı, öte yandan yanlar arasındaki ticari ilişki süresinde davalı yanca başka firmalara da satış yapıldığının saptandığı, bu bağlamda tek satıcılığın asıl unsuru olan özgülenmenin somut olayda bulunmadığı, davacı satıcının davalı mallarının sürümünü artırdığı geliştirip hızlandırdığı bu yolda reklam vs çalışmaları yapmadığı, satımlarda bir artık bir katma değer sağlanmadığı da inceleme sonucunda belirlendiği,

dolayısıyla taraflar arasında tek yetkili bayilik sözleşmesinin bulunmadığı, ayrıca yanlar arasındaki ticari ilişkiden kaynaklı olarak davacının davalıya cari hesap borcunun olduğundan davalının ticari ilişkiyi sonlandırmakta haklı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.