Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2015/17225 K.2016/8793

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. ... ile davalı vek. Av. ...'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya satıp teslim ettiği mal bedellerinden ödenmeyen bakiye 85.797,14 TL'nin tahsili için başlattıkları icra takibinin davalının haksız itirazı sonucu durduğunu belirterek, itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında borç ilişkisi bulunmadığını, takibe dayanak yapılan faturalardaki malların müvekkiline teslim edilmediğini bildirerek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının faturalara konu malları davalıya teslim ettiğini kanıtlayamadığı, davacının yemin teklif hakkını da kullanmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı tarafından dava dosyasına sunulan teklif mektubunun 5. maddesi; "ödemeler; 10.000 USD sipariş onayına istinaden nakit, kalan bakiye malzeme tesliminde 90 günlük çek ile ödenecektir." şeklindedir. ... tarafından mahkemeye gönderilen 15.11.2013 tarihli cevabi yazı ekindeki dekonttan davalının kendi hesabından davacı hesabına 25.04.2013 tarihinde 10.000 USD gönderdiği ve dekontta herhangi bir açıklama yapılmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece bahse konu ödemenin yukarıda anılan teklif mektubundan sonra yapılması ve davalı tarafından da böyle bir ödemenin inkar edilmemesi hususları üzerinde durularak tüm deliller birlikte değerlendirildikten sonra varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.