Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2015/2055 K.2015/17176

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av. D. Ö. gelmiş,diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan, onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında 14.09.2011 tarihli hazır beton sözleşmesi düzenlendiğini, bu sözleşme ile davalı şirketten 2.000 m3 hazır beton alınıp sözleşmenin sona ereceğini müvekkilinin sözleşme konusu betonu aldığını, bedelini de nakit olarak ödediğini, sözleşme sona erip taraflar arasında cari hesap ilişkisi devam ederken davalının müvekkiline vade farkı faturası düzenlediğini, müvekkilinin de iade faturası keşide ederek,

itiraz ettiğini, müvekkilinin düzenlediği faturanın davalı şirket defterlerinde kayıtlı olduğunu, davalı şirketin düzenlediği vade farkı faturasına dayanarak müvekkili aleyhine icra takibi başlattığını, davalı şirketin takipten sonra alacağını şirket yetkilisi olan diğer davalı F..

K..'e devrettiğini, adı geçen davalının hem süreçten hem de iade faturasından haberdar olduğunu belirterek, müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitine ve % 40 oranında kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, taraflar arasındaki sözleşmede mal bedelinin vadesinde ödenmemesi halinde aylık % 7+KDV vade farkı uygulanacağının kararlaştırıldığını, davacının vade farkı faturasını defterlerine işlediğini, süresinde faturaya itiraz etmediğini, taraflar arasındaki ilişki sona erdikten sonra davacının iade faturası düzenlediğini bildirerek, davanın reddi ile % 20 oranında tazminata hükmedilmesini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davalı şirket tarafından düzenlenen 26.550 TL bedelli vade farkı faturasının davacı defterlerinde kayıtlı olduğu, davacının yaklaşık 7 ay sonra vade farkı iadesi içerikli faturayı düzenlediği, davacının kabul ederek kendi defterine işledikten sonra iade faturası düzenlemesinin kendi yararına sonuç elde edemeyeceği gerekçeleriyle davanın reddine, İİK'nun 72/5 maddesi uyarınca davacının % 20 oranında tazminatla sorumluluğuna karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

.../...