KÜNYE
19. Hukuk Dairesi 2015/3333 E., 2015/5380 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Nisan 2015
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
261 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Mahkemece 20.06.2012 tarih, 2011/459 Esas-2012/161 sayılı karar ile davanın reddine karar verilmiş, hükmün temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 09.09.2013 tarih, 2013/10127 Esas- 2013/13377 sayılı ilamı ile hüküm ile gerekçe arasında çelişki bulunması nedeniyle hüküm bozulmuştur.
Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davalının icra takibindeki itirazından davadan sonra feragat ettiği gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Dava açılırken, nispi harca tabi olan işlerde, davanın reddine karar verilmesi veya davanın konusuz kalması üzerine maktu karar ve ilam harcı alınması gerekir. Bu durumda, mahkemece konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olmasına göre Harçlar Kanunu gereğince maktu harca hükmedilmesi gerekirken, nisbi harca hükmedilmesi doğru değildir.
3-İtirazın iptaline konu icra takibindeki itirazdan dava açıldıktan sonra, 20.06.2012 tarihli ön inceleme tutanağı imzalanmadan önce, 10.05.2012 tarihinde feragat edildiği, borcun kabul edildiği anlaşıldığından Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 6.maddesine göre nispi vekalet ücretinin yarısına hükmedilmesi gerekirken, vekalet ücretinin tamamına karar verilmesi hatalı olup hükmün bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2015/3333, K. 2015/5380, 14 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama