Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2016/20060 K.2018/6013

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalının davacı bankadan kullandığı tüketici kredisi ve kredi kartı kullanımından doğan borçlarını ödemediğini, ödenmeyen borçların borç yapılandırma sözleşmesi ile yapılandırılığını, davalının sözleşmeye uymayarak taksit ödemelerini yapmadığını, alacağın tahsili için ... 5. İcra Müdürlüğünün 2015/6612 E. sayılı dosyası ile takip başlatıldığını, davalının takibe itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptaline ve davalının icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, taraflar arasında imzalanan borç yapılandırma sözleşmesi sebebiyle davacı bankanın kredi kartı alacağının da tüketici kredisi niteliğine dönüştüğü ve bu sözleşmede temerrüt faizi oranının belirlenmediği göz önüne alındığında bankanın bu alacak kaleminden dolayı da %13,50 oranında temerrüt faizi talep edebileceği, davalıya gönderilen 20/05/2015 tarihli muacceliyet ihtarnamesi ile ödeme için 24 saat süre verilmesi sebebiyle ihtarnamenin yasaya uygun olmadığı,

bu durumda davalının takip tarihi itibariyle temerrüte düştüğü, davacının tüketici kredisinden doğan alacağının 480,83 TL olduğu, kredi kartından doğan alacağının ise takip tarihi itibariyle 2.410,21 TL olduğu gerekçesiyle, davanın bu miktarlar üzerinden kısmen kabulüne ve davalının icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava tüketici kredisi ve kredi kartı alacağının tahsili için başlatılan icra takibinde itirazın iptaline ilişkindir. Kredi kartı borcunun değerlendirilmesinde, icra takibinden önce davacının muaccel olmuş kredi kartı borcunun banka tarafından taksitlere bölünerek yeniden yapılandırıldığı, davalının da yapılandırma sözleşmesine uymayarak temerrüde düştüğü anlaşılmaktadır.

Mahkemece davalının kredi kartından dolayı takip tarihi itibariyle 5464 sayılı Yasa hükümleri gözetilerek, borç miktarı belirlenip takipten önce yapılan ödemelerin de mahsubu ile sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi uyarınca mevcut tüm kredi kartı borcunun tüketici kredisine dönüştüğü ve muacceliyet kesbetmediği yönünde eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.