Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2016/8704 K.2017/3050

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkil banka tarafından davalıya kredi kartı tahsis edildiğini, ödemeler aksayınca hesap kat edilerek noterden ihtar çekildiğini, alacağın tahsili için davalı aleyhine 2015/306 esas sayılı icra dosyasından başlatılan ilamsız icra takibine davalı borçlunun itiraz ederek takibi durdurduğunu, davalının haksız itirazının iptali ile %20 icra inkar tazminatı ödemeye mahkum edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, uyuşmazlığın genel mahkemelerde görülmesi gerektiğini, yetkili mahkemenin Seferihisar Asliye Hukuk Mahkemesi olduğunu, davacı bankanın müvekkili aleyhine kredi kartından kaynaklı takip yaptığını ancak sözleşme örneğinin ellerinde olmadığını belirterek cevap hakkınının saklı tutulmasını istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kredi kartı üyelik sözleşmesinden kaynaklanması nedeniyle 5464 sayılı Yasa uyarınca belirlenen faiz oranlarının dikkate alınarak yıllık %30,24 faiz oranının uygulanacağı bu nedenle, 2015/306 esas sayılı icra takip dosyasına vaki itirazın kısmen iptali ile, takibin toplam 16.497,78-TL üzerinden devamına, takip tarihinden itibaren asıl alacağa yıllık %30,24 temerrüt faizi uygulanmasına ve ayrıca % 20 oranında icra inkar tazminatı ödenmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davalı yararına, reddedilen kısım üzerinden vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değilse de, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK.438/7. madde uyarınca mahkeme kararının düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.