Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2017/1555 K.2019/57

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan 15.07.2011 tarihli, Kadıköy 9. Noterliği nezdinde 25631 no ile düzenlenen Gayrimenkul Satış Vaadi Sözleşmesi uyarınca “... ilçesi, F22D23D4D pafta, 3346 ada, 1 parselde tapuya kayıtlı A Blok 28. Kat 232 no.lu bağımsız bölüm” olarak tapuda kayıtlı taşınmazı davalının en geç Şubat 2013 tarihi itibarı ile davacıya teslim etmekle yükümlü olduğunu, teslim etme yükümlülüğünün Şubat 2013 tarihinde yerine getirilmediğinden davalıya ....Noterliğince düzenlenen 04.03.2013 tarih ve 2638 yevmiye numaralı ihtarname gönderildiğini, bağımsız bölümün tesliminin 29.07.2013 tarihinde yapıldığını,

28.08.2013 tarih ve 10342 yevmiye no’lu ikinci bir ihtarname ile geç teslim sebebiyle davalıdan rayiç kira bedeli olan aylık 2.000.-TL’den yoksun kalınan beş aylık kira bedelinin (10.000.-TL) tebliğ tarihinden itibaren en geç 7 gün içerisinde davacıya ödenmesinin talep edilmesine rağmen yapılan ihtarların davalı tarafca sonuçsuz bırakıldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000.-TL kira kaybının ihtarnamenin tebliğ edildiği tarihten itibaren işleyecek en yüksek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının, davalı şirketin yapımını üstlendiği proje dahilinde bağımsız bölüm satın aldığını ve bağımsız bölümün bulunduğu bloğun tam ve eksiksiz olarak teslim edildiğini, davacının söz konusu taşınmazı teslim alırken dava konusu iddialarının hiçbirini ileri sürmediğini, taşınmazı teslim alır almaz kiraya verebileceği ve teslim alınmama sebebiyle kira sözleşmesi yapma imkanının ortadan kalktığını ispat edemediğini, talep edilen kira bedelinin ise yüksek, farazi ve hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, faiz başlangıç tarihine yönelik talebe de itiraz ettiklerini,

tüm bunların yanında davacının keşide ettiği ihtarnamelerin de davalı şirket yönünden hukuken bir bağlayıcılık taşımadığını, ihtarnameye cevap verilmemiş olmasının ancak ihtarname içeriğinin tümünü reddettikleri şeklînde hukuki sonuç doğurmaya elverişli olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller, yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, taraflar arasında imzalanan Gayrimenkul Satış Vaadi Sözleşmesine göre dava konusu bağımsız bölümün normal teslim tarihi Mayıs 2012, uzamış teslim tarihi Şubat 2013 olduğu halde fiilen 29/07/2013 tarihinde teslim edildiği, davacının 5 aylık gecikme zararı olarak 8.250,00.-TL kira bedeli kaybını talepte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacının, davalıyı temerrüde düşürmek için çekmiş olduğu 28.08.2013 tarihli ihtarında ödeme için 7 günlük süre vermiş olmasına göre temerrüdün başlangıcının 04.09.2013 tarihi olacağı gözetilmeksizin ihtarın tebliğ tarihinin faiz başlangıcına esas alınması doğru olmamış ise de; tek başına bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK’nun geçici 3. maddesi ve 5236 sayılı Kanunun geçici 2. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’nun 5236 sayılı Kanunun 16. maddesiyle değiştirilmeden önceki 438/7 maddesi gereğince mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.