Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2018/1666 K.2019/2105

Taraflar arasındaki alacak davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili Av. ... gelmiş, karşı taraftan gelen olmadığından duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davacı banka ile davalı arasında imzalanan bankacılık işlemleri sözleşmesi ile davalıya iki adet kredi kartı verildiğini, davacı banka ile ... isimli internette küçük hediyelik eşya satan üye işyeri arasında card finansa özel % 40 para puan hediye kampanyası anlaşması yapıldığını, davalının bu kampanyaya katılarak bu alışveriş sitesinden yüklü miktarda alışveriş yaptığını, bu sebeple kartına yüklü miktarda para puan yüklendiğini, davalı tarafça 69 adet cep telefonu alındığı,

alınan bu telefonların şahsi ihtiyaç için alınmayıp, ticari amaçlarla alındığını ve böylece davacı bankanın zararına hareket edildiğini, bireysel bir kredi kartı ile ticari nitelikte alışveriş yapıldığını, davalının ticari amaçla yaptığı harcamalar için kazandığı para puanları ticari amaçlar için kullandığını, davalının yaptığı işlemlerin usul ve yasaya aykırı olduğunu iddia ederek davalının katlı kullanım yaparak harcadığı para puanlardan davacı bankanın ödemiş olduğu katlı kullanım bedeli olan 46.272,00 TL’nin 04.01.2012 tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı bankanın iddialarının yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece 09.10.2014 tarihinde verilen hüküm, Dairemizin 11.02.2016 gün, 2016/2411 E.-2016/2085 K. sayılı ilamı ile hükmün gerekçesiz olduğu ve hüküm fıkrası ile gerekçe arasında çelişki bulunduğu gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, davalının davacı banka tarafından tahsis edilen bireysel kredi kartları ile kampanya kapsamında 69 adet cep telefonu aldığı, 11.636,10 TL para puan kazandığı, alınan bu cep telefonlarının faturalarının dava dışı bir şahıs adına kesildiği, davalının kampanya kapsamında kazandığı para puanları dört kat daha değerli olarak kullandığı, farklı kişilere 65 adet uçak bileti aldığı, kazandığı para puanlar dışında aradaki 34.908,30 TL’nin davacı bankaca karşılandığı, davalının bireysel kredi kartını ticari amaçla kullandığı,

davacı bankaca istenilebilecek asıl alacak ve faiz miktarının 02.04.2014 tarihli bilirkişi raporu ile tespit edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabul, kısmen reddi ile 34.908,30 TL asıl alacak, 1.101,55 TL de işlemiş temerrüt faizi olmak üzere 36.009,95 TL’nin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, asıl alacağa dava tarihinden itibaren ticari temerrüt faizi yürütülmesine, fazlaya ilişkin talebine reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

(1) Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

(2) Davacı dava dilekçesinde iadesini istediği meblağa temerrüt tarihinden itibaren ticari temerrüt faizi işletilmesini istemiştir. İşlemiş faizi ayrıca belirtip dava konusu yapmamıştır. Ancak mahkemece davacının isteyebileceği alacak miktarı belirlenmiş, ayrıca bu miktar alacağa temerrüt tarihinden dava tarihine kadar işletilecek faiz de belirlenerek, istenebilecek alacak ve faiz ayrı ayrı belirtilmek suretiyle talepten farklı şekilde hüküm kurulmuştur. Bu husus usul ve yasaya aykırıdır.

Öte yandan dava, bireysel kredi kartının kural dışı kullanımı nedeniyle davalının sağladığı menfaatin iadesi talebine ilişkin olup, davacı isteyebileceği alacağa temerrüt tarihinden itibaren ancak yasal faiz işletilmesini isteyebilir. Mahkemece bu husus gözetilmeden hüküm kurulması da doğru görülmemiştir.