Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2008/38409 K.2010/4692

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Adli sicil kaydında birden fazla suçtan verilen hüküm bulunan sanık hakkında tayin olunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108. maddesinin 2. bendine göre, “tekerrür nedeniyle koşullu salıverilme süresine eklenecek miktar tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamaz” düzenlemesi de gözetilerek sanığa önceki suçları için hükmedilmiş, en ağır ceza olan ve 765 sayılı TCK’ nun 495/1, 497/1, 65/3, 522/1, 53 maddeleri gereğince tayin olunan 6 yıl, 10 ..., 15 gün ağır hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Sanığın tekerrüre esas alınan Salihli Sulh Ceza Mahkemesinin 26.10.2004 tarih ve 241-1317 sayılı ilamı ile doğrudan tayin olunan 40.560.000 lira adli para cezasının miktarı itibariyle 21.7.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5213 sayılı Kanun ile değişik 1412 sayılı CMUK’ nun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu ve aynı kanunun 305/son maddesi gereğince tekerrüre esas olamayacğı gözetilmeden 5237 sayılı TCK’ nun 58. maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve buna bağlı olarak cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan,