KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2009/2502 E., 2010/4203 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Şubat 2010
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hakaret
- Hüküm
- MAHKUMİYET
Karar Metni
249 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık ...’ in daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan 5271 sayılı CMK.’nun 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı “ kasıtlı bir suçtan mahkum olmama ” koşulunun bulunmaması nedeniyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Sanıklar 18.04.2005 tarihli savunma dilekçelerinde katılanın sanık ...’ in eşini kaçırması nedeniyle Alaşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/9 esas sayalı dosyasında yargılandığını iddia etmeleri karşısında; anılan dosya getirtilip incelenerek sanıklar hakkında 765 sayılı TCK’ nın 485/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunda Cumhuriyet Savcısının hükümlüye ödeme emri tebliği üzerine belirli süre içinde ödenmeyen para cezalarına gecikme zammı uygulanacağına ilişkin herhangi bir düzenleme bulunmadığından 647 sayılı Yasanın 5/5.maddesi uyarınca gecikme zammına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,
3-Birlikte suç işleyen sanıklara yargılama giderlerinin ayrı ayrı yükletilmesi gerekirken, sanıkların müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmalarına karar verilmesi,
4-Sanık ...’ in adli sicil kaydındaki mahkumiyetin silinme şartları gerçekleştiğinden engel teşkil etmediği anlaşılmakla, hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca; hükmolunan cezaların tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2009/2502, K. 2010/4203, 16 Şubat 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama