Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2009/7764 K.2010/8618

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanık ...'nin kasten yaralama suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Kasten yaralama suçundan hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’nun 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteğinin aynı kanunun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-O yer C.Savcısı ve katılan ... vekilinin sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükme yönelik temyiz istemlerinin reddine dair karara yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

O yer C.Savcısı ve katılan ... vekilinin suç vasfına yönelik temyiz isteminin yerinde olmadığı anlaşılmıştır.

Temyiz istemlerinin reddine dair 21.03.2007 ve 09.04.2007 gün ve 5-8 sayılı ek kararlarda bir isabetsizlik görülmediğinden,bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle,temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA,

III-Sanıklar ... ve ... hakkında konut dokunulmazlığını bozmak suçundan verilen kararlara yönelik sanık ... ve katılan ... vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Baba oğul olan sanıklar ... ve ...'in birlikte hareket ederek katılanların fazladan aldıklarını düşündükleri keçileri ve hayvan gütme ücretini almak amacıyla katılanların evi ve ahırı bulunan bahçeye onların rızası olmaksızın girdiklerinin anlaşılması

karşısında eylemlerine uyan TCK'nun 116/1 ve 119/1-c maddeleri uyarınca cezalandırılmaları yerine,sanık ...'in aynı kanunun 116/1.maddesi uyarınca cezalandırılmasına ve sanık ...'in ise beraatine karar verilmesi,