Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/22457 K.2012/9902

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: I-Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin incelenmesinde; 1412 sayılı CMUK’nın 310.maddesinde öngörülen yasal bir aylık süreden sonra hükmü temyiz eden üst Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin aynı kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE; II-Katılanın ve sanık müdafiinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

1-Katılanın beyanları, tanık A..

D..’nin anlatımları, sanığın savunması, oluş ve dosya kapsamına göre, sanık ile babası olan katılan arasında taşınmazla ilgili anlaşmazlıklar bulunduğu, bu yüzden katılanın sanığa kızdığı, evine gelmemesini istediği, buna rağmen sanığın olay gecesi saat 21.00 sıralarında babasıyla barışmak için onun evinin önüne gidip evin eklentisi olan bahçeye girdiği, burada çıkan tartışma sırasında sanığın babasına hakaret ettiğinin ve ona vurmaya çalıştığının katılan tarafından iddia edildiği,

katılanın da sanığın üzerine yürüdüğünün anlaşılması karşısında, sanığın davranışları, katılanın önceden evine gelmemesi yönündeki uyarıları, olayın gerçekleştiği zaman dilimi göz önüne alındığında, olayın koşulları içinde katılanın, evinin eklentisi niteliğindeki bahçeye girilmesine rıza göstermediği, anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 116/4.maddesinde düzenlenen konut dokunulmazlığını bozma suçunun yasal unsurlarının oluştuğu gözetilmeden, “sanık İ..

D..'nün katılana ait evin bahçesine konut dokunulmazlığını ihlal kastı ile girmediği, babası olan katılan ile barışma niyet ve iradesi ile tanık A..

D.. ile birlikte girdiği, ayrıca katılanın sanığı görüp sinirlenmesi ve ittirmesi sonucunda katılana ait evin müştemilatında katılanın müştemilata girme yönündeki farz edilen iradesi ortadan kalkması üzerine kendiliğinden burada kalmayarak müştemilat dışına çıktığı, bu şekilde gelişen olaylar da sanığın eyleminin konut dokunulmazlığını ihlal suçunun unsurlarını oluşturmadığı” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,