Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/23328 K.2010/22639

Kasten yaralama suçundan sanıklar H.. Ö.. ve M.. Ö..'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2-3-e, 62.maddeleri gereğince ayrı ayrı 37 gün adla para cezası ile cezalandırılmalarına, sanıklara verilen gün para cezasının aynı Kanun'un 52.maddesi uyarınca 20 Türk lirasından paraya çevrilerek neticeden ayrı ayrı 720 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmalarına dair (KARAMAN) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 25/02/2010 tarihli ve 2009/148 esas, 2010/166 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 12/06/2010 gün ve 2010/7131/38353 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.06.2010 gün ve 2010/153250 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86/2-3-e, 62.maddeleri gereğince hükmedilen 37 gün aadli para cezasının, aynı Kanun'un 52.maddesi uyarınca paraya çevrilmesi sonucunda 740 Türk lirası yerine 720 Türk lirası adli para cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayininde,

Sabıkasız sanık H.. Ö.. hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerekip gerekmediği hususunun tartışılmamasında,

İsabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

1- (1) no'lu kanun yararına bozma istemi nedeniyle yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan, TCK.'nın 86/2, 3-e, 62. maddeleri uyarınca belirlenen 37 gün adli para cezalarının aynı yasanın 52/2.maddesi uyarınca, günlüğü 20,00TL.'den hesaplanarak paraya çevrilmesi sırasında, 740,00 TL. yerine, 720,00 TL. olarak eksik adli para cezasına hükmolunması karşısında, 1 no'lu kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (KARAMAN) 2.Sulh Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 25.02.2010 gün ve 2009/148, 2010/166 sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesinin 4.fıkrasının (c) bendi uyarınca, aleyhe sonuç doğurmamak ve yeniden yargılama yapılmamak üzere BOZULMASINA,

2- (2) no'lu kanun yararına bozma istemine gelince;