KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2010/27545 E., 2010/27607 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Ekim 2010
Karar Metni
296 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Sanık ...'nın, basit yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 29, 31/3, 52/2.maddeleri uyarınca 2.680 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına.
6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a aykırı davranmak suçundan anılan Kanun'un 13/1, 31/3, 50/1-a, 52/2.maddeleri gereğince 4.800,00 Türk lirası ve 400,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 52/4.maddesi gereğince 2.650,00 Türk lirası adli para cezasının 8 eşit taksitte, 4,800,00 Türk lirası adli para cezasının 16 eşit taksitler halinde ödenmesine,
taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrilmesine dair (ÇORUM) 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 20/11/2009 tarihli ve 2009/146-698 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 30.06.2010 gün ve 2010/8153/43905 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.07.2010 gün ve 2010/169957 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106.maddesinin 4.fıkrasındaki "Çocuklar hakkında hükmedilen; adli para cezası ile hapis cezasından çevrilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, bu cezalar hapse çevrilemez. Bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır." şeklindeki düzenleme karşısında, sanık hakkında adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrilemeyeceği, ancak 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'a göre tahsil edilmesi gerektiği gözetilmeksizin adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilmesine dair karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2010/27545, K. 2010/27607, 6 Ekim 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama