Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/39180 K.2012/43524

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında hakaret suçundan belirlenen temel cezanın 5237 sayılı TCK.nun 43. maddesi ile arttırılması sırasında yapılan hesaplamada bir isabetsizlik görülmemiştir.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın adli sicil kaydındaki kesin nitelikte adli para cezasına ilişkin ilamının, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK.nun 305/son maddesi gereğince tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, sanık hakkında TCK.nun 58/3. maddesi uyarınca hakaret ve kasten yaralama suçuna ilişkin seçimlik yaptırımlardan hapis cezasının tercih edilmesi ve TCK.nun 50 maddesinin, sanık hakkında TCK'nun 58. maddesi uygulanması nedeniyle uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2- Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükümde, katılanların haksız eylemi nedeniyle indirim yapılırken uygulanan kanun ve maddesinin kararda gösterilmemesi,

3- Sanığın tek bir eylemle katılanlara hakaret ettiğinin kabul edildiği ve sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 43/2. maddesi uygulandığı halde, sanığın hakaret suçundan bir kez mahkumiyetine hükmedilmesi gerekirken, mağdur sayısınca olmak üzere (3 kez) ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verilmesi,

4- Sanığın her bir katılana yönelik kasten yaralama ve hakaret eylemleri nedeniyle ayrı ve bağımsız biçimde değerlendirme yapılarak, uygulama maddeleri ayrı ayrı gösterilip denetime olanak sağlayacak biçimde hüküm kurulması gerekirken, toplu uygulama yapılması suretiyle CMK nun 232. maddesine aykırı davranılması, kasten yaralama ve hakaret suçlarından kurulan hükümde cezanın ertelenmesine karar verilirken, her bir hükümlülük nedeniyle ayrı ayrı denetim süresi belirlenmesi gerekirken ortak denetim süresi belirlenmesi,

5- Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK.nun 53. maddesinin 4. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasındaki hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,