Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/39800 K.2011/40927

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın tekerrüre esas sabıkasının olmasına rağmen mahkumiyete hükmedilen suçlarından kurulan hükümler yönünden 765 sayılı TCK.nun 81. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1- Konut dokunulmazlığını bozma ve saldırgan sarhoşluk suçlarından kurulan düşme hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Sanığın 09.10.2008 tarihli celsede konut dokunulmazlığını bozma suçu yönünden mağdurların uzlaşma tekliflerini kabul etmesi karşısında, bu suçtan uzlaşma nedeniyle ve saldırgan sarhoşluk suçundan zamanaşımı nedeniyle kurulan düşme hükümlerini temyiz etmekte hukuken bir menfaati bulunmadığından, sanığın konut dokunulmazlığını bozma ve saldırgan sarhoşluk suçları yönünden temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2- Tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Sanığın katılanı ölümle tehdit eyleminin 765 sayılı TCK.nun 191/1. maddesine uyduğu halde, hükümde sanık hakkında aynı yasanın 191/2. maddesinden hüküm kurulduğu belirtilmiş ise de uygulanan ceza miktarına göre sanığın 191/1. madde uyarınca cezalandırıldığı anlaşılmakla bu eksiklik yazım hatası kabul edilmiş ve sonuca etkili görülmemiştir.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,

3- Görevli memurlara görevleri nedeniyle hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

765 sayılı TCK.nun 266/1. maddesinde hapis cezası ile birlikte adli para cezası da öngörülmesine karşın, sanık hakkında yalnız hapis cezasına hükmedilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında her bir mağdura karşı ayrı ayrı olmak üzere 765 sayılı TCK.nun 266/1. maddesi uyarınca tayin edilen 2 ay hapis cezalarının, aynı yasanın 59/2. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirilmesi sırasında, hesap hatası sonucu 1’er ay 20’şer gün hapis cezası yerine, 2’şer ay 15’er gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; sanık hakkında 765 sayılı TCK.nun 266/1 maddesi uyarınca (3 kez) tayin edilen 2’şer ay hapis cezalarında aynı Kanunun 59/2. maddesi uyarınca 1/6 oranında yapılan indirim sonucu bulunan hapis cezasının 1’er ay 20’şer gün olarak,

647 sayılı Kanunun 4. maddesi uyarınca bir gün karşılığı 11 lira hesabıyla paraya çevrilmesi sonucu bulan cezanın 550’şer TL adli para cezası olarak ve 765 sayılı TCK.nun 72. maddesi uyarınca mağdur sayısınca verilen cezaların içtiması sonucu netice cezanın 1650 TL adli para cezası olarak belirlenmesine, karar verilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

4- Hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı TCK.nun 125/1. maddesinin uygulanması halinde, aynı yasanın 58/3. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle, kanun maddesindeki seçimlik cezalardan, hapis cezasına hükmolunmasının zorunlu olması karşısında, hakaret suçu yönünden 765 sayılı yasanın sanık lehine olduğunun kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş,

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın üzerine atılı hakaret suçu nedeniyle, uzlaşma işlemlerinin; 5271 sayılı CMK.nun 253 ve 254. madde fıkralarında öngörülen yöntemin izlenmesi suretiyle yerine getirilmesi zorunluluğu karşısında, anılan yasa maddelerine uygun biçimde uzlaştırma işlemlerine girişilmeden, eksik soruşturmaya dayalı olarak hüküm kurulması,