Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/4167 K.2010/31715

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Kasten yaralama ve hakaret suçlarından verilen 11.09.2006 tarihli mahkumiyet kararının sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 20.09.2007 tarih ve 2007/ 7918 esas, 2007/ 11653 karar sayılı ilamı ile kasten yaralama suçundan hükmedilen adli para cezasının miktar ve türü itibariyle temyiz isteminin reddine ve hakaret suçu yönünden verilen mahkumiyet hükmünün bozulmasına karar verildiği halde bozma üzerine mahkemece sadece hakaret suçu yönünden yargılama yapılarak hüküm kurulması gerekirken,

sanık hakkında kasten yaralama suçundan da yargılama yapılarak bu suç yönünden verilen mahkumiyet kararı hukuken geçerli bir karar olmadığı anlaşılmakla; sanık hakkında kasten yaralama suçu yönünden ortada temyiz incelemesine konu bir karar bulunmadığından sanığın konusu bulunmayan temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II-Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1-Hükmün esasını oluşturan kısa kararda 5271 Sayılı CMK’nun 223.maddesine göre verilen kararın ne olduğunun, uygulanan yasa maddelerinin, verilen ceza miktarının, açıkça gösterilmesi suretiyle hüküm kurulması gerektiği halde sadece “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına ” karar verildiği, hükmün gerekçesinde ise atılı suçtan mahkumiyet hükmü kurularak hüküm fıkrası ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılarak 5271 Sayılı CMK’nun 232/6.maddesine aykırı davranılması,

2-Sanığın sabıkasına konu hükümlülüklerinin adli sicil kaydından silinme koşulları oluştuğu ve bu nedenle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan 5271 sayılı CMK.’nun 231/6.maddesinin ( a ) bendinde yazılı “ kasıtlı bir suçtan mahkum olmama” koşulu bulunduğu halde “ sanığın daha önce kasıtlı suçtan mahkum olması ve suç işleme eğilimi dikkate alındığında yeniden suç işlemeyeceği hususunda vicdani kanaat oluşmadığı” biçimindeki dosya içeriğine uygun olmayan gerekçeyle sanık hakkında 5271 sayılı CMK.’nun 231/5.maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,