Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2010/5133 K.2011/42605

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1)-Konut dokunulmazlığını bozma suçunu iki kişi birlikte işleyen sanıklar hakkında bu suçtan tayin edilen cezalarda 5237 Sayılı T.C.K.nın 119/1-c maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2)-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 esas 2009/13 karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanıklara yüklenen konut dokunulmazlığını bozma suçundan doğan herhangi bir maddi zararın bulunmadığı,

daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyeti olmayan, hükmolunan cezanın tür ve süresi itibariyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel bir durumlarının bulunmadığı anlaşılan sanıkların, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyecekleri hususundaki kanaat ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, hükmün gerekçesinde “sanıkların, katılanın zararını gidermedikleri” biçimindeki yasal olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,