KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2011/13374 E., 2012/48294 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Aralık 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması, konut dokunulmazlığını bozma
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
248 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık müdafiinin temyiz isteminin sanık hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
1-Sanık hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde,
Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde,
Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararda, mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması ve sanığa atılı konut dokunulmazlığını bozmak suçu açısından maddi bir zarardan söz edilemeyeceğinin, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiğinin kabulü karşısında adli sicil kaydına göre sabıkasız olduğu anlaşılan sanık hakkında,
5271 Sayılı CMK'nun 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken, “zararın maddi olarak karşılanmadığı” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2011/13374, K. 2012/48294, 13 Aralık 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama