Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2011/14146 K.2012/1563

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın aşamalardaki savunmalarında “suça konu sayacın bulunduğu birahaneyi 1999 yılında akrabası olan Y.G..l'ın işletmeye açtığını, ancak ruhsatnameyi kendisinin üzerine çıkardığını, 2-3 yıl kadar önce öldüğünde Yusuf'un oğlunun birahaneyi U.. A..'a devrettiğini, suç tarihinde de bu şahıs tarafından işletilmekte olduğunu, ruhsatın kendisinin üzerinde kaldığını” belirttiği, U..

A..'ın açık adresinin tespiti için yapılan 11/01/2007 tarihli kolluk araştırmasına göre “bu şahsın işyerinin eski sahibi olduğu, devredip gittiği, halen işletmecisinin H.. Ö.. olduğunun” tespit edildiği, U.. A..'ın kovuşturma evresinde tanık sıfatıyla alınan ifadesinde ise, “sözkonusu işyerinde suç tarihini kapsar şekilde 6 ay kadar çalıştığını, esas sahibinin Y.G.. olduğunu, 2004 yılında öldükten sonra oğlu T.. G..'a geçtiğini, askere gideceği için işyerini H..

Ö..'ün çalıştırdığını, kendisinin işçi olduğunu” belirtmesi karşısında; sanık ruhsat sahibi ise de suç tarihi itibariyle işyerini fiilen kimin çalıştırdığı kolluk aracılığıyla araştırılıp kesin olarak saptandıktan sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,