Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2011/15552 K.2012/47416

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık atılı suçlamayı kabul etmeyerek müştekiyi tanımadığını bildirmiş, emniyet ifadesinde; müştekiyi rahatsız eden numaranın kendisine ait olmadığını, hattın alımı sırasında Vodafone ile yapılan abonelik sözleşmesindeki imzanın kendisine ait bulunmadığını savunmuş, müşteki ise beyanında kendisini rahatsız eden kişinin 25-30 yaşlarında olabileceğini ifade etmiştir.

Bu durumda, öncelikle [TELEFON] nolu cep telefonu numarasına ilişkin abonelik sözleşmesi Vodafone A.Ş. den getirtilip imzanın sanığa ait olup olmadığına dair araştırma yapıldıktan sonra, gerekirse suç tarihinde bu cep numarasından aranan ve arayan kişiler tespit edilerek bu numarayı kimin kullandığı konusunda tanık olarak beyanları alındıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilip sanığın hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken eksik araştırma sonucu sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

Katılanın bir tazminat istemi bulunmadığı gibi dosyaya yansıyan bir zararında belirlenemediği ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250, 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı gözetilmeden, sanığın katılanın zararını karşılamadığı biçimindeki dosya içeriğine uygun olmayan gerekçe ile sanık hakkında 5271 sayılı CMK.nun 231/5.maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,