Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2011/35332 K.2013/22345

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın duruşmalı inceleme isteminin kararın niteliği göz önüne alınarak 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 318. maddesi gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

1- Sanığa atılı 25.07.2007 tarihli hakaret eyleminden verilen beraat kararına ilişkin temyiz incelemesinde,

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre katılanın temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanığa atılı 22.10.2007 tarihli hakaret eyleminden verilen beraat kararına ilişkin temyiz incelemesine gelince,

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

Avukat olan sanığın Ankara 9. Aile Mahkemesinin 2006/892 esas sayılı nişan aktinden doğan hediyelerin iadesi konulu davada, davacı ... vekili olarak mahkemeye sunduğu 22.10.2007 tarihli dilekçesinde, davada taraf olmayan ve davalı ...'un annesi olan katılan hakkında yer alan “... annesi, Ankara 22. Asliye Hukuk Mahkemesinde, manevi tazminat talebi ile utanarak söylüyorum, vajinasını, ruh sağlığını mahkeme huzurunda konuşulur hale getirmiş... maddi kazanım uğruna değerlerini nasıl konuşulur ve irdelenir hale getirebildiğini...” şeklindeki katılanı küçük düşürücü nitelikteki sözlerin sarf edilmesinde,

dava sonucu açısından ve müvekkiline yarar sağlama bakımından zorunluluk bulunmadığı; anılan sözlerin iddia ve savunma dokunulmazlığını aşarak hakaret suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi,