Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/21497 K.2013/6106

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mağdurun 22.06.2005 tarihli beyanında "Yalçınkaya evlerinde yazlığı olduğunu, kışın Almanya'ya yazın ise burada kaldığını, suçun işlendiği yazlık evine en son üç ay kadar önce geldiğini ve bir ay kaldığını, 18.06.2005 günü kesin dönüş yaptığını, 19.06.2005 günü ise yazlık evine geldiğini ev içindeki eşyaların dağılmış olduğunu gördüğünü ve suça konu eşyaların yerinde olmadığını belirlediğini" bildirmesi karşısında,

mağdurun 22.06.2005 tarihli soruşturma sırasındaki beyanından geriye doğru 3 ay gidildiğinde tarihin 22.03.2005 olduğu ve bu tarihten itibaren 1 ileriye gidildiğinde ise tarihin 22.04.2005 tarihine denk geldiği nazara alındığında sanığa atılı eylemin suç tarihinin 22.04.2005 ile 18.06.2005 tarihleri arasındaki bir zamana tesadüf ettiği, doya içeriğinden suç tarihini kesin olarak belirlemenin mümkün olmadığı ve eylemin 5237 sayılı TCK.nın yürürlük tarihi olan 1 Haziran 2005 tarihinden öncede gerçekleşmiş olması ihtimali göz önüne alındığında bu durumun sanık lehine değerlendirmesi gerektiğinden;

Sanığın eylemine uyan 765 Sayılı TCK.nun 491/3.maddesindeki hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık genel dava zamanaşımının, suç tarihi ile inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8.maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı CMK.nun 223/8.maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 25.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.