Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/23353 K.2013/11683

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan müşteki vekilinin, sanık hakkında verilen beraat hükmüne karşı 5271 sayılı CMK’nun 260/1.madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Müşteki İ.. Ö.. vekili Av.Ş.Y.'ın, sanık hakkında Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara itiraz ettiği, 22/04/2008 tarihli dilekçesine ekli vekaletname uyarınca müştekinin vekili olduğunu bildirdiği halde, mahkemece duruşma gününü bildirir davetiyenin asilin kendisine tebliğ için gönderildiği ancak, adresten taşındığı gerekçesiyle iade edildiği,

oysa 7201 sayılı Tebligat Kanununun 11. ve Tebligat Tüzüğünün 15.maddeleri uyarınca “vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılacağı” şeklindeki düzenleme dikkate alındığında, duruşma gününü bildirir davetiyenin suçtan doğrudan zarar gören müştekinin vekiline çıkartılması gerektiği gözetilmediği için, asile yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmakla, 01/07/2009 tarihli asıl kararın müşteki vekiline usulüne uygun olarak bildirilmemesi nedeniyle; asıl karara yönelik 05/11/2009 havale tarihli temyiz dilekçesinin öğrenme üzerine yasal temyiz süresi içinde verildiği anlaşıldığından,

müşteki vekilinin temyiz isteğinin reddine ilişkin verilen 13/01/2010 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek 01/07/2009 günlü asıl kararın temyiz incelemesinde;