Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/23586 K.2012/44504

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hırsızlık ve hırsızlığa teşebbüs suçundan sanık H.. E.. hakkında yapılan duruşma sonunda; mahkumiyetine dair, İzmir 7.Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 21.05.2009 tarih ve 2009/547 esas, 2009/469 karar sayılı hükmün Dairemizin 04/06/2012 gün ve 2012/11441 esas,2011/15871 karar sayılı ilamı ile Bozma yolundaki kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.08.2012 gün ve 2010/103695 sayılı yazısı ile İTİRAZ KANUN yoluna başvurması üzerine,

5271 sayılı CMK.nun 6352 sayılı Yasanın 99.maddesi ile değişik 308.maddesi gereğince yapılan incelemede;

1-) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılan İTİRAZININ KABULÜNE,

2)-Dairemizin 04.06.2012 gün ve 2012/11441-15871 sayılı Bozma kararının KALDIRILMASINA,

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-Sanığın atılı suçu inkar etmesi karşısında soruşturma aşamasında hırsızlık amacıyla F.. D..'ın kardeşi F.. D.. ve sanık Hakan'ın kiraladıkları araçla birlikte atılı suçları işlediklerini savunan ve haklarında İzmir 18.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 11.07.2003 tarih,239-444 sayılı kararı ile mahkumiyet hükmü verilen G.. K.. ve F..

D..'ın yargılandığı dosya ile aracın kiralanmasına ilişkin sözleşmenin aslı veya onaylı örneği getirtilerek,gerek 20.03.2002 tarihli yakalama ve üst arama tutanağında gerekse savunmalarda adı geçen F..

D.. tanık olarak dinlenerek ve sanık Hakan'dan da sorularak suçta kullanıldığı iddia edilen aracın kim veya kimler tarafından kiralandığı kesin olarak belirlenip,sanık Hakan'ın Gökhan ve Ferhat'la yüzleşmek istediğini bildirmesi karşısında Gökhan ile sanık arasında yüzleşme yapıldığı ancak Ferhat''la sanığın yüzleştirilmediği anlaşıldığından sanık Hakan'la Ferhat aynı duruşmada hazır edilip Ferhat'ın beyanı saptanarak sanığın hukuki durumunun buna göre değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Müşteki N.. U..'un 09.03.2002 tarihli müracaat tutanağında “evinden herhangi bir şey çalınmadığını bildirdiği” iddianamede, sanığın, Nalan'ın evinden bir şey almadan çıktığı gerekçesiyle TCK'nın 493/1-son,522 ve 61.maddeleri ile cezalandırılması talep edildiği ve sanığın eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeyerek yazılı şekilde tamamlanmış suçtan cezalandırılmasına karar verilmesi,

3-Sanığın eylemi üç kişi ile birlikte gerçekleştirdiğinin kabul edilmesi karşısında 765 sayılı TCK'nın 493/son maddesi uyarınca 8 yıl yerine 493/1.maddesi ile 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

4-Aynı nevi suçtan İzmir 9.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 18.11.1997 tarih,96-1059 sayılı ilamı uyarınca mükerrir olan sanığa verilen cezadan TCK'nın 522.maddesi uyarınca indirim yapılamayacağının ve cezasının aynı kanunun 81.maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,