Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/2419 K.2013/27952

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-)Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Adli sicil kaydından mükerrir olduğu anlaşılan sanık hakkında 5237 Sayılı TCK'nın 58.maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 Sayılı TCK’nın 53.maddesinin 1.fıkrasının ( c ). bendinde yer alan hak yoksunluklarının kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağı gözetilmeden, sanık hakkında; aynı Yasanın 53/1-c.maddesinde yazılı hak yoksunlukları ile ilgili bir karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 1412 Sayılı CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322.maddesi uyarınca hüküm fıkrasından TCK'nın 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak,

yerine “kasten işlemiş olduğu suçtan hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın 5237 Sayılı TCK'nın 53/1.maddesinin “a, b, c, d, e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3.fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına” cümlesinin eklenmesine karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-)Sanık hakkında kişilerin huzur ve sükûnunu bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

1-)Yakınan Suna’nın evini gözetlerken tanıklar Köksal ve Menderes tarafından görülmesi üzerine kaçarak yakınanın evine onun izni olmadan giren sanığın eyleminin tek bir fiil olduğu ve bir bütün olarak konut dokunulmazlığını ihlâl suçunu oluşturduğunun anlaşılması karşısında, somut olayda kişilerin huzur ve sükûnunu bozma suçunun unsurlarının bulunmadığı gözetilmeden suçun hukuki nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek, aynı fiil nedeniyle sanık hakkında iki ayrı suçtan hüküm kurulması,

2-)Kabule göre de, 5237 Sayılı TCK’nın 53.maddesinin 1.fıkrasının ( c ). bendinde yer alan hak yoksunluklarının kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağı gözetilmeden, sanık hakkında; aynı Yasanın 53/1-c.maddesinde yazılı hak yoksunlukları ile ilgili bir karar verilmemesi,