Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/24318 K.2013/16838

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen 16.02.2010 tarihli mahkumiyet hükmünün, bildirdiği adresine Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre tebliğ edildiği, ancak sanığın adreste bulunmama sebebinin tebligat parçasına şerh düşülmediği, bu nedenle tebligat usulsüz olduğundan sanığın 08.04.2010 tarihli temyizinin süresinde kabul edilmesi gerektiği gözetilerek 12.04.2010 tarihli ek karar kaldırılmak suretiyle yapılan incelemede;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, mağdur ...'in suça konu motosikletini evinin merdiven boşluğuna park ettiğini, motosikletin bu yerden çalındığını beyan etmesi karşısında; olayın gerçekleştiği yerin eve giriş merdiveninin altındaki boşluk olup konutun (binanın) eklentisi niteliğinde olduğu ve sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden anılan yasanın 142/1-e maddesi uyarınca yazılı şekilde uygulama yapılması her iki fıkrada öngörülen cezaların aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

Sanığın adli sicil kaydındaki Denizli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2002/723 Esas, 2002/666 Karar sayılı ilamı ile tayin olunan adli para cezasının miktarı itibariyle 1412 sayılı CMUK'un 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu ve aynı Yasanın 305/son maddesi gereğince tekerrüre esas olmayacağı gözetilmeden bu ilam ile Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2002/349 esas, 2003/31 karar sayılı ilamının birlikte tekerrüre esas alınması,