Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/25202 K.2012/46397

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yoklukta verilen 24.12.2010 tarihli hükmün sanıklar H.. A.., E.. E.. ve İ.. P..'ın, savunmaları alınırken bildirdikleri en son adresleri yerine, soruşturma sırasında belirlenen adreslerine Tebligat Kanununun 35.maddesine göre usülsüz tebliğ edilmesi karşısında, sanık H.. A.. müdafii ile sanıklar E.. E.. ve İ.. P..'ın, öğrenme tarihleri itibariyle temyiz istemlerinin süresinde olduğu kabul edilip, yerel mahkemenin, sanık İ.. P..'ın temyiz isteminin reddine dair 16.04.2012 gün, 2007/407, 2010/1994 sayılı ek kararı da kaldırılarak, 24.12.2010 tarihli hükme yönelik tüm temyiz istemleri nedeniyle yapılan incelemede;

1- Sanıklar H.. A.. ve E.. E.. hakkındaki hükümlere yönelik temyiz itirazları yönünden incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yakınan K.. S..'in, soruşturma sırasında, 03.05.2006 tarihinde alınan ifadesinde, 02.05.2006 günü saat 20.10 sıralarında park ettiği aracının, ertesi gün 06.30'da uyandığında, yerinde olmadığını gördüğünü belirtmesi ve yaz saati uygulamasına göre güneşin 05.55'de doğduğunun anlaşılması karşısında, 04.55 itibariyle gece vaktinin sona ermesi ve eylemin gerçekleştirildiği zaman dilimi içerisinde gündüz vaktinin de bulunması karşısında, sanıklar lehine değerlendirme ile suçun gündüz vakti işlendiğinin kabulü gerekirken, yakınanın somut kanıtlara dayanmayan yargılamadaki beyanına itibar edilerek eylemin gece vakti gerçekleştirildiğinin kabul edilmesi suretiyle TCK.'nun 143.maddesi uyarınca cezada artırım yapılması,

2- Sanıklar İ.. P.. ve O.. T.. hakkındaki hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Hakkında hırsızlık malını bilerek satın almak suçundan kovuşturmaya yer olmadığına karar verilen O. E..'in, aracı sanıklar H.. A.. ve E.. E..'den satın aldığını belirtmesi karşısında, aşamalarda suçlamayı reddeden sanıklar İhsan ve Osman'ın, inceleme konusu hırsızlık eylemine katıldıkları yönünde, sanıklar Harun ve Ercan'ın, kendilerini suçtan kurtarmaya yönelik anlatımları dışında mahkumiyetlerine yeterli kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden bu sanıklar hakkında da hükümlülük kararı verilmesi,