Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/29945 K.2013/23019

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın “suç eşyasını kabul etmek” suçundan eylemine uyan TCK.nun 165/1. maddesi uyarınca belirlenen 6 ay hapis ve 5 birim gün adli para cezasından, sanığın duruşmadaki hal ve tavırları takdiri indirim nedeni olarak kabul edilerek aynı Yasa'nın 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken hapis cezasının yanındaki adli para cezasının 4 birim gün adli para cezası yerine, 3 birim gün adli para cezası olarak belirlenerek eksik ceza tayini karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK.nun 53/1-c maddesinde belirtilen “velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan” yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca, sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri yönünden koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Yasanın 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, 5237 sayılı TCK.nun 53/1-c maddesinde belirtilen velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca, sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri yönünden koşullu salıvermeye kadar uygulanmasına, karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.