Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/29949 K.2013/22776

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hırsızlığa teşebbüs suçu nedeniyle hüküm kurulurken cezada artırım nedeni olan TCK'nın 143. maddesinin indirim nedeni olan aynı Kanunun 35.maddesinden sonra uygulanması sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamış,diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca sanığın kendi alt soyu yönünden koşullu salıvermeye kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş,sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan,sanık hakkında TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca koşullu salıvermeye kadar uygulanmasına, karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,07/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.