Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/19310 K.2014/9819

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Mala zarar veme suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanıkların temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317.maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

3- Sanık ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre mağdurlara ait çalınan eşyaların bir kısmının sanıklar .....'in evlerinde yapılan aramada ele geçirildiği ve sanık ...'un aşamalarda değişmeyen savunmalarında, daha önceden tanıdığı sanıklar ... ve ...'un kurşuni renkte ... plakalı .... marka bir araçla yanına gelerek kendisine "bizde biraz bakır hurda var, tanıdığın biri varsa bunları satmamız konusunda bize yardımcı ol" dediklerini, kendisinin de yardımcı olmak için hep birlikte daha önceden tanıdığı ...'un dükkanına gittiklerini belirtmesi ve bu savunmanın aksini gösteren, cezalandırılmasına yeterli, her türlü kuşkudan uzak, hukuka uygun,

kesin ve inandırıcı kanıtların neler olduğu karar yerinde denetime olanak sağlayacak şekilde açıklanmadan, ayrıca tanık ...'un beyanı ile doğrulanan savunmasına göre eyleminin TCK'nın 165. maddesinde tanımlanan suç eşyasının kabul edilmesi suçunu oluşturup oluşturmayacağı hususu da karar yerinde tartışılmadan, yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hükümlülüğüne karar verilmesi,