Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/30937 K.2014/19519

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mağdurun, soruşturma evresinde 05/02/2010 tarihli kolluk ifadesinde, traş olduğu berbere gelen ve daha önce birkaç kez gördüğü sanığın annesi ile görüşmesi gerektiğini söyleyerek cep telefonunu istediğini, kendisinin de kabul ederek telefonunu vermesi üzerine alıp dışarıya çıktığını ve bir araca binerek kaçtığını söylediği halde, 10/10/2011 tarihli duruşmada ise sanığa telefonunu vermediğini, traş olduğu esnada sanığın berber dükkanında biriyle konuşması gerektiğinden bahsederek telefon aradığını, traşı bittiğinde telefonunun yerinde olmadığını, sanık çalmış olabilir diye düşündüğünü söylemiş ise de,

sanığın suça konu cep telefonunu kullanması için iki günlüğüne mağdurun kendisine verdiğine dair kısmi kabulü karşısında; mağdurda telefonun zilyetliğini devretme iradesi bulunmadığı durumda eylemin hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilerek, olayın oluş şekli duruşmada mağdura açıklattırılmadan ve Style isimli berber dükanında çalışan ve tanık olduğu bildirilen Recep isimli kişinin açık kimliği belirlenip bilgisine başvurulmadan, sonradan telefonunu teslim alması nedeniyle mağdurun şikayetinden vazgeçtiğine ilişkin beyanı ile yetinilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,