Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/35559 K.2014/28889

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Müştekinin 03/02/2011 tarihli duruşmadaki beyanına göre, kapılarını kilitlemek suretiyle sokağa park ettiği anlaşılan aracını belirlenemeyen bir şekilde çalan sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeden, nitelendirmede yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/1-e maddesi uyarınca hüküm kurulması her iki bentte öngörülen cezaların aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Sanık ...'ın aşamalardaki savunmalarında hırsızlıkla bir ilgisinin olmadığını, diğer sanığın birlikte gezme teklifini kabul ederek onun kullandığı otomobile bindiğini belirttiği ve bu savunmanın diğer sanık ... tarafından da doğrulandığı halde; sanığın savunmalarının aksini gösteren, cezalandırılmasına yeterli, her türlü kuşkudan uzak, hukuka uygun, kesin ve inandırıcı kanıtların neler olduğu karar yerinde denetime olanak sağlayacak şekilde açıklanmadan yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hükümlülüğüne karar verilmesi,