Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/36852 K.2014/6444

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1)Suç tutanağına konu sayaca ait en az birer yılı kapsayan tutanak öncesi ve sonrası tüketim belgeleri esas alınmak suretiyle her iki dönem tüketimleri arasında bariz fark bulunup bulunmadığı ve tüketimlerin kurulu güçle uyumlu olup olmadığı hususunda ek rapor alınarak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken dosya içeriğine uymayan değerlendirmelerle ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

2) Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, olayda katılan kurumun tazminat istemi bulunmadığı gibi dosyaya yansıyan maddi bir zararın da belirlenemediği ve sanığın sabıkasının da bulunmadığı gözetilerek.

5271 sayılı CMK’ nın 231. maddesinin 6. fıkrasının ( b ) bendi uyarınca, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda oluşacak kanaate göre hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılamayacağına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden; “... mağdur kurumun uğradığı zararı tazmin suretiyle gidermediği ...” şeklinde, yasal olmayan, yetersiz gerekçeyle sanık hakkında aynı kanunun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,